شهید حاج شیخ علی ایرانمنش

فرستادن به ایمیل چاپ

شهید حاج شیخ علی ایرانمنش


حاج شیخ علی ایرانمنش فرزند احمد در سال 1311ش. در کرمان متولد شد. از اون کودکی همراه با شهید دکتر باهنر در مکتب حجت الاسلام حقیقی دروس ،


فارسی قرآن ، دیکته و ریاضیات را تلمذ کردند.سپس سال 1323 در مدرسه معصومیه کرمان که به همت آیت الله صالحی باز سازی شده بود ، به طلبگی

پرداختند .

بعد از اتمام تحصیلات ابتدایی در سال 1331ش. وارد حوزه علمیه قم شد و از محضر اساتیدی چون ایت الله بروجردی ، حضرت امام خمینی (ره) و علامه


طباطبایی کسب فیض کرد پس از مدتی در رشته الهیات دانشگاه تهران (دانشکده علوم منقول و معقول ) به تحصیلات خود ادامه داد.


وی در سال 1338 با حقوق ماهیانه 3180 ریال به استخدام آموزش و پرورش درآمد و در دبیرستاهای پهلوی به تدریس دروس دینی پرداخت . سالهای متمادی


در دبیرستانهای پهلوی ،بازرگان،شهاب،ایرانشهر،بهمنیار،راهنمایی،شاهپور ، دانشسرا،مراکز تربیت معلم به تدریس اشتغال داشت.شهید ایرانمنش ،چهره ای


همیشه متبسم داشت. شاگردان قدیم و همکاران فرهنگی سلوک رفتار و گشاده رویی وی را به خاطر دارند.


در جریان مبارزات مردم در سال 1357 نیز نقش موثری داشت و پس از واقعه مسجد جامع کرمان ، فرهنگیان را به تحصن و راهپیمایی مصمم ساخت. از این


رو در تاریخ 1357/9/14 به همراه برخی از همکاران فرهنگی دستگیر و به تهران اعزام شد . در اوج مبارزات انقلابی مردم ، از تهران آزاد شد و مجددا به


سنگر تعلیم و تربیت بازگشت. در سال 1358 مدتی به عنوان کارشناس تربیت معلم و در سال 1359 به سمت مدیر کل آموزش و پرورش کرمان منصوب شد که


تا بهمن همان سال در این سمت فعالییت داشت و مجددا در اردیبهشت سال 1363 این وظیفه را عهده دار شد. در این سال ضمن عزیمت به جبهه جنگ، اولین


مجتمع آموزشی رزمندگان را در اهواز ایجاد نمود.


معاونان آقای ایرانمنش در مرحله اول آقایان : مرحوم محمد حسین نوری ، مرادی، علم دار،سید مجید میرحسینی و در مرحله دوم :احمد بابایی ،زارع زاده،


روانبخش،غلام عباس عرب نژاد،مهندس یظهری، مهندس نیکخو وافی و هنرمند بودند.


سرانجام در صبح 27 بهمن 1365 زمانی که وی  قرار بود ، در جمع رزمندگانی که عازم جبهه بودند ،حضور یابد و سخنرانی کند،دچار فتنه آشوب طلبان


شد و همراه با شهید نصرالله خاندانی ، مورد اصابت گلوله های پی در پی قرار گرفت و به شهادت رسید.

 

این فاجعه تمام شهر را یک پارچه عزادار کرد . تشییع جنازه او چنان باشکوه بود که هیچگاه از یاد تشییع کنندگان نمی رود.